Ποιες είναι οι συνέπειες της ενδοσχολικής βίας ή αλλιώς bullying στην ψυχή του παιδιού σας; Τι μπορείτε να κάνετε και πώς θα το προστατεύσετε από τους «νταήδες» συμμαθητές του; Με αφορμή τη σημερινή
Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, ας δούμε τι ακριβώς συμβαίνει και κυρίως, πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να σπάσει τη σιωπή του.
Tι είναι το bullying;
Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο νεανικής παραβατικότητας που εμφανίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου, συνήθως μεταξύ μαθητών ή συνομήλικων παιδιών, με στόχο να προκληθεί πόνος ή αναστάτωση. Η βία μπορεί να εμφανίζεται με
επίθεση σωματική (σπρωξίματα, κλωτσιές, μπουνιές),
συναισθηματική ή λεκτική (κοροϊδία, βρισιές, σαρκασμός, χειρονομίες, συκοφαντίες, γελοιοποίηση, απειλές),
σεξουαλική παρενόχληση (ανεπιθύμητο άγγιγμα),
προσβλητικά μηνύματα ακόμη και με απειλητικό περιεχόμενο. Και, βέβαια, όλα αυτά έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών και στη διαδικασία μάθησης. Το παιδί κατακλύζεται από άγχος, οργή, τύψεις, ντροπή, φόβο, και αυτή η εμπειρία «ανοίγει» συναισθηματικές πληγές που μπορεί να παραμείνουν σε όλη τη ζωή του.
Πώς θα καταλάβω ότι το παιδί μου έχει πέσει θύμα bullying;Πολλά παιδιά δεν ομολογούν ότι έχουν πέσει θύματα ενδοσχολικού εκφοβισμού είτε φοβούνται είτε νιώθουν ότι θα απογοητεύσουν τους γονείς τους θεωρώντας αυτό που αντιμετωπίζουν ως δικό τους λάθος. Είναι λοιπόν σκόπιμο να παρατηρείτε σχολαστικά τη συμπεριφορά του παιδιού σας, ώστε να εντοπίζετε τυχόν σημάδια που ίσως αποκαλύπτουν το πρόβλημά του, όπως: Παρουσιάζει
νευρικότητα, άγχος και διαταραχές στο φαγητό ή στον ύπνο. Εκφράζει δυσαρέσκεια για το σχολείο και με κάθε ευκαιρία σάς δηλώνει ότι δεν θέλει να πάει.
Παραπονιέται συχνά για πονοκέφαλο ή στομαχόπονο, κυρίως λίγο πριν ξεκινήσει για το σχολείο. Επιστρέφει και λείπουν τα πράγματά του ή είναι κατεστραμμένα.
Αποφεύγει το βλέμμα σας όποτε συζητάτε θέματα που σχετίζονται με το σχολείο.
Tι να κάνετε
- Μιλήστε μαζί του ήρεμα, ψύχραιμα, ακούστε το και δώστε του να καταλάβει πως μαζί μπορείτε να βρείτε λύσεις. Δείξτε υπομονή, βοηθήστε να ξεπεράσει τις όποιες ανασφάλειες και να σας ανοιχτεί χωρίς ντροπή και άγχος.
- Βοηθήστε το να νιώσει ότι έχετε τον έλεγχο της κατάστασης προσέχοντας τις αντιδράσεις και τους χαρακτηρισμούς σας. Στόχος σας πρέπει να είναι να δώσετε στο παιδί την αίσθηση ασφάλειας.
- Διαβεβαιώστε το πως είστε στο πλευρό του και ότι μαζί μπορείτε να αντιμετωπίσετε την κατάσταση. Φροντίστε όμως να έχετε τη σύμφωνη γνώμη του για όλες τις κινήσεις σας.
- Στη συνέχεια ενημερώστε τους δασκάλους. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το παιδί να αισθανθεί ότι έχει στήριγμα τους γονείς του και το σχολείο και ότι τη δύσκολη στιγμή μπορεί να απευθυνθεί σε κάποιον. Αν η κατάσταση έχει ξεφύγει εκτός ελέγχου θα πρέπει να αναλάβετε δράση, έστω και χωρίς να έχετε τη συγκατάθεση του.
Τι να ΜΗΝ κάνετε
- Συγκρατήστε τον δικαιολογημένο θυμό σας, διατηρήστε την ψυχραιμία σας και μη δράσετε παρορμητικά. Με τη στάση και τα λόγια σας πρέπει να νιώσει το παιδί ότι το ακούτε και βλέπετε τα πράγματα από τη δική του σκοπιά. Μόνο μ΄αυτό τον τρόπο θα μπορέσετε να πάρετε όλες τις πληροφορίες για το τι ακριβώς συμβαίνει.
- Αφιερώστε χρόνο στη συζήτηση, αφήστε να διηγηθεί με κάθε λεπτομέρεια τι συμβαίνει, μην το διακόπτετε με συνεχείς παρεμβάσεις και ερωτήσεις ανάκρισης και μην το βομβαρδίζετε με ερωτήσεις που θα εντείνουν τη συναισθηματική του ανασφάλεια.
- Αποφύγετε τις υποδείξεις και τα νεύρα. Κάτι τέτοιο θα κλείσει τους διαύλους επικοινωνίας μεταξύ σας και κυρίως κλονίσει την εμπιστοσύνη του.
- Μην το ενθαρρύνετε να απαντήσει με βία στη βία. Μπορεί κατά βάθος να το θέλετε, όμως η αντίδραση αυτή θα δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα.
Μην ξεχνάτε Η σωστή επικοινωνία είναι σημαντική - θα βοηθήσει το παιδί να σας εμπιστευτεί, να «ανοιχτεί» και να ανακτήσει την κλονισμένη του αυτοπεποίθηση. Αν το παιδί έχει διαταραχθεί σε μεγάλο βαθμό ή νιώθετε ότι δεν μπορείτε να το βοηθήσετε επαρκώς, απευθυνθείτε σε έναν ειδικό που θα αξιολογήσει το πρόβλημα και θα προσφέρει τη βοήθεια του.
