Όταν οι μικροοργανισμοί εισέλθουν στο ουροποιητικό μας σύστημα, μπορούν να πολλαπλασιαστούν και να προκαλέσουν λοιμώξεις, τις λεγόμενες ουρολοιμώξεις. Οι πιο κοινοί τύποι ουρολοίμωξης είναι η οξεία κυστίτιδα (λοίμωξη ουροδόχου κύστεως) και η ουρηθρίτιδα (λοίμωξη ουρήθρας).
Στις κυριοτερες αιτίες των ουρολοιμώξεων συμπεριλαμβάνονται η ανεξέλεγκτη έκθεση σε περιβάλλοντα πλούσια σε μικροβιακό φορτίο (π.χ άμμος, πισίνες, jacuzzi) σε συνδυασμο με την ελλιπή υγιεινή της ουρογεννητικής περιοχής, το αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα καθώς και την κατάχρηση αντιβιοτικών φαρμάκων. Τέλος, ιατρικοί χειρισμοί όπως η μακροχρόνια τοποθέτηση ουροκαθετήρα καθώς και διάφορες παθήσεις όπως ο διαβήτης ή φυσιολογικές καταστάσεις όπως η εγκυμοσύνη και η εμμηνόπαυση είναι δυνατό να προκαλέσουν λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.
Τα συμπτώματα μιας ουρολοίμωξης διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και το φύλο. Στις νεαρές γυναίκες, οι λοιμώξεις του ουροποιητικού εμφανίζονται με συχνουρία, καύσο και πόνο χαμηλά στην κοιλιά ή στα έξω γεννητικά όργανα κατά την ούρηση, ενώ δεν είναι σπάνια και η παρουσία αίματος, ιδιαίτερα στο τέλος της ούρησης. Οι ηλικιωμένες γυναίκες και οι άντρες μπορεί να αναφέρουν αδυναμία, τρόμο και κοιλιακό άλγος, ειδικά αν συνυπάρχει πυρετός. Τα ούρα μπορεί να φαίνονται θολά, σκούρα ή αιματηρά ή ακόμη να έχουν μία δυσάρεστη μυρωδιά. Σε άτομα που φοράνε καθετήρα, το μόνο σύμπτωμα μπορεί να είναι πυρετός με ή χωρίς ρίγος, που δεν μπορεί να αποδοθεί σε άλλη αιτία. Συνήθως οι ουρολοιμώξεις δεν προκαλούν πυρετό, εάν μολυνθεί μόνο η ουροδόχος κύστη. Ο πυρετός μπορεί να σημαίνει ότι η μόλυνση έχει φτάσει στα νεφρά ή έχει μολυνθεί ο προστάτης και είναι ένδειξη άμεσης φαρμακευτικής αντιμετώπισης και πιθανότατα νοσηλείας.
Η πρώτη αντιμετώπιση είναι η άμεση εφαρμογή των γενικών μέτρων πρόληψης:
-Λήψη άφθονων υγρών, σταδιακά όλη την ημέρα
-Σωστός καθαρισμός της ουρογεννητικής περιοχής
-Φοράμε πάντα καθαρά εσώρουχα και κατά προτίμηση βαμβακερά
-Αποφεύγουμε τα χαρτιά τουαλέτας και το πλύσιμο σε μπιντέ
-Αποφεύγουμε τη χρήση ταμπόν
Εφόσον δημιουργηθεί λοίμωξη, υπάρχουν μερικά τρόφιμα που μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα, ερεθίζοντας την ουροδόχο κύστη. Η υπερφόρτωση της ζάχαρης, τα επεξεργασμένα δημητριακά, και τα κακά λίπη θέτουν το στάδιο για οξέωση, μια νοσηρή ανισορροπία στα επίπεδα του pH του σώματος. Καλό θα είναι να αποφεύγουμε το αλκοόλ, την καφεΐνη, τα ανθρακούχα ποτά και τους χυμούς. Όπως επίσης και τις πικάντικες τροφές και τις τροφές με οξέα.
Υπάρχουν κάποιες τροφές και συμπληρώματα διατροφής που μπορούμε να καταναλώνουμε ώστε να είμαστε σε θέση να προλαμβάνουμε ή ακόμα και να αντιμετωπίζουμε την πλειονότητα των ουρολοιμώξεων που μπορούν να προσβάλλουν τον άνθρωπο. Πιο συγκεκριμένα :
D- Μαννόζη: Η δραστικότητά της περιορίζεται στις ουρολοιμώξεις που οφείλονται στο βακτήριο E.coli οι οποίες αποτελούν περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων. Η D-Μαννόζη είναι ένα σάκχαρο που βρίσκεται σε μεγάλο αριθμό φρούτων συμπεριλαμβανομένων των μήλων, των blueberries και των cranberries και ασκεί την δράση της προσκολλούμενη στα τοιχώματα των βακτηρίων E.coli. Στη συνέχεια, αυτά προσκολλώνται μεταξύ τους χωρίς να μπορούν να εγκατασταθούν στα τοιχώματα της ουροδόχου κύστεως και έτσι αποβάλλονται από το σώμα μας με τη φυσιολογική διαδικασία της ούρησης. Η D-Μαννόζη είναι και απολύτως ασφαλής ,ακόμα και σε μεγάλες ποσότητες, για τα παιδιά, τους ηλικιωμένους, τις εγκύους αλλά και για τους διαβητικούς ασθενείς καθώς ,αν και σάκχαρο, πολύ μικρό ποσοστό της μεταβολίζεται.
Uva Ursi (Αρκτοστάφυλλος ο Αλπικός): Το βότανο Uva ursi (Arctostaphyllus uva ursi), περιέχει μια ενεργή ουσία, την αρμπουτίνη, η οποία στο αλκαλικό περιβάλλον των ούρων μετατρέπεται σε μια ουσία, την υδροκινόνη, η οποία έχει αντιμικροβιακή δράση. Ο Αρκτοσταφυλος αποτελεί ουσιαστικά ένα φυσικό απολυμαντικό του ουροποιητικού και θεωρείται πάρα πολύ αποτελεσματικός στη περίπτωση αλκαλικών ούρων και της κυστίτιδας γενικότερα.
Cranberries (Βακκίνια): Είναι αποδεδειγμένο ότι ο χυμός cranberry έχει μια ήπια αντιβιοτική δράση και μπορεί να σας βοηθήσει να κρατήσετε την κύστη σας μακριά από τις μολύνσεις. Ο συγκεκριμένος καρπός, περιέχει ένα αντιοξειδωτικό, την επικατεχίνη, και το σάκχαρο D-Μαννόζη που αναφέραμε παραπάνω τα οποία αποτρέπουν τη σύνδεση των βακτηρίων στους ιστούς της ουροδόχου κύστης. Επειδή τα βακτήρια δεν μπορούν να συνδεθούν στον ιστό της κύστης, αποβάλλονται με τα ούρα αντί να πολλαπλασιαστούν και αποτρέπεται η λοίμωξη
Bluberries (Βατόμουρα): Τα βατόμουρα και τα βακκίνια (cranberries) ανήκουν στην ίδια οικογένεια φυτών και έχουν παρόμοιες ιδιότητες καταστολής των βακτηρίων.
Τσουκνίδα: Η τσουκνίδα έχει αντιφλεγμονώδεις και διουρητικές ιδιότητες. Βάλτε ένα κουταλάκι αποξηραμένα φύλλα τσουκνίδας σε μια κούπα ζεστό νερό. Αφήστε το να κρυώσει και πιείτε την κούπα μέσα σε μια ημέρα. Ανά 3 ώρες από 2 κουταλιές της σούπας.
Ανανάς: Το ένζυμο bromelain (βρομελαϊνη) που περιέχει ο ανανάς, έχει αποδειχτεί ότι συνεπικουρεί τη δράση των αντιβιοτικών σε περίπτωση ουρολοίμωξης.
Goldenseal: Το βότανο Goldenseal (Hydrastis canadensis), βοηθά στη θεραπεία πολλών μολύνσεων χάρη σε ένα αλκαλοειδές που περιέχει, τη βερβερίνη, το οποίο εμποδίζει τα βακτήρια να προσκολληθούν στα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης
Βιταμίνη C (Ασκορβικό οξύ): Η βιταμίνη C διατηρεί την ουροδόχο κύστη υγιή επειδή αυξάνει την οξύτητα των ούρων, δημιουργώντας έτσι ένα περιβάλλον που δεν ευνοεί την ανάπτυξη δυνητικά επιβλαβών βακτηρίων.
